annem sağolsun 95 yılında ist te doğdum. ama ben doğmadan 2 yıl önce bulgaristanda yaşıolarmış bizimkiler. her neyse.
azcık büyüdüm ve okula gitme hevesim geldi. ben 6 yaşında anaokuluna gitmeyip 1. sınıfa başladım. keşke başlamaz olsaydım. zorlu 4 yıllık okul hayatımda. bazı şerefsizler tarafından hep dışlandım, hep ağlatıldım. sonunda ortaokula geçtim de nefes aldım. tam rahatladım derken ergenlik belası başıma geldi. çok şıpsevdiydim ben. ortaokula geçmemle birlikte ablam bulgaristana okumaya gitti eskiden 5 kişilik olan aile şimdi 4 e düştü. tam 7 ye düştüm, ohh be dedim. yine koskocaman bi dert geldi başıma. biri beni sevdiini söleyip kandırdı. hem de kankim
hayatımdan tam 2 haftamı çaldı. o hafta içinde ölü bi şekilde yaşıodum. ama ben geleceğe pek bakmam nedense, hep geçmişe bakarım, hep kalbimin kırıldığı anılara. gururluluğum sayrsinde aradan 4 ay geçse bile ağır yaralı ve kalbim kırık olarak yaşıyorum. her neyse. arkadaşlar beni kendi çaplarında sempatik, sevimli bişiy olarak görürler. tüm erkeklerin kalbini fethettim bu sebeple. yanlış anlamayın fethettim derken aşık etmenin tam tersi. onların kankisi olarak gördü tüm erkekler beni. napıyım suyum kurusun ben böleyim. kız veya erkek farketmez hepsine kardeşim gibi davranırım. aşk meselelerini hiç kafama takmamam arkadaşlar tarafından çok kınanır
yazım çok uzun sürücek ama ben ergenliğimi dizi film gibi yaşıyorum. hayatta aklıma getirilmiycek maceraperest olaylar yaşıyorum. mesela bizim aileyi dersaneye 2 defa çarğırdıkları olmuştur. birincisinde kayıp olduğum için, 2. sinde büyük bi kavgaya karıştığımdan karedeşim baygınlık geçirdiği için
aslında daha da var ama çok uzun sürdü yazdıklarım. kısa kesiyim die sadece bu kadar
bu çatlaklığım sayesinde kendime uygun siteyi bulmuş oldum

ikizin var dimi senin 

eftt. nerden biliosun gız aplaa?

yaa o erge... biras ayıp geldi