okuduğum hayat hikayelerinin çoğu ilginçdi bende yazmak istedim

Ocak ayının ortalarında karadenizde dünyaya gelmiştim ki daha yeni 1 aylık olmadan babamın işi nedeniyle afrikaya taşınmak zorunda kaldık.Gabon.fransız sömürgesi olduğu için zenciler kendi dillerini unutup çoğunlukla fransızca konuşuyordu (hatırlamıyorum pek tabii).iş yerinin ayarladığı site ormana çok yakın olduğu için ne market nede hastane vardı.sadece haftada bi kez ihtiyaçlarımız için şehre inebiliyorduk.
5 sene sonra diyarbakıra gittik çok az kaldık orda ve ankaraya sonunda büyük ve gelişmiş bi şehire geldim ilk defa.ama ilkokul 3ü bitirdikten sonra yine yollara döküldük ve istanbula taşındık.7. sınıfa kadar orda yaşadım ve dubai de yaşamak üzere istanbuldan ayrılırken arkadaşlarımdan çok istanbulu özlicemi biliyodum.
2.5 sene boyunca babamla ve üvey annemle yaşadım..hayatımın en iğrenç dönemi.gizli düğün sözde 'kazara' hamilelik.
en sonunda istanbula döndüm annemin yanına ve liseye burda devam ediyorum bu sene son senem ve güzel sanatlar için hazırlanıyorum umarım ilerde ailemle uğraşmamı gerektirmicek bi hayatım olur
.gif)
ama kardeşim bi tanedir herşeye rağmen.
gelip deseler sana imkan veriyoruz hayatına baştan başlıyabilirsin deselerde bunca kötü zamana rağmen hayatımdan memnunum.
yaşamak güzel sonuçta (?)
