Ben de adalet istiyorum (babasıyla birlikte, annesi ve kız kardeşi katledilen )

MHP ilçe başkanı olan babasıyla birlikte, annesi ve kız kardeşi katledilen İnci Altınok, isyan etti
BAŞBAKANErdoğan’ın, Bahçeli ile girdiği polemikte Ülkücüler için “faşist”demesi 25 Haziran 1980’de tüm ailesi katledilen İnci Altınok’u isyanettirdi. Altınok, “Katiller pişmanlık yasasından yararlanıp çıktı, bizise mağdurken suçlu gösteriliyoruz” dedi.
Yemeklerini yiyip kurşuna dizdiler!
ALTINOK,yaşadıklarını şöyle anlattı: Katiller, önce kiracı gibi keşif yapıpdaha sonra kontrat bahanesiyle yeniden geldiler. Annem, kardeşiminnişan hazırlıkları arasında bile onlara çeşit çeşit yemek hazırladı.Karınlarını doyurup ailemi kurşuna dizdiler.
Kardeşimin nişanlısı da şehit düştü
KATLİAMIN teknedeni MHP’li bir babanın ailesi olmaktı. Öldürülen kardeşim Nilgünhayat doluydu. Defnettikten sonra üniversiteyi kazandığını gösterenbelge geldi. Nişanlısı jet pilotuydu. Olayın ertesi günü, jetinindüşmesiyle o da şehit oldu.

Ben de adalet istiyorum
HerşeyErdoğan’ın, milliyetçileri hedef alıp “Siz faşizmi iyi bilirsiniz”demesiyle başladı. Medya, “Sizi gidi ülkücü katiller sizi” yazılarınıçıkardı sandıktan. Yeniçağ bu militanca tavra, gazetecilikle cevapverdi: “Ya diğer katiller” diye sorarak, hafızası unutmaya ayarlı birülkeye ve kalemi unutturmaya ayarlı bir grup gazeteciye katledilenülkücüleri hatırlattı. Sonrası malum; bizim yolumuz o ülkücülerinaileleriyle, vicdan sahibi olanların yolu da “gerçekler”le kesişti. Ve30 yıl sonra kimi gazeteciler “ülkücüler de öldü” diyebilmeye başladı.Devlet Bahçeli “cinayetlerin önemli bölümünün milliyetçi-ülkücü vevatansever aydın, öğrenci, siyasetçi ve bürokratları kapsadığı”nı dilegetirdi. Dileriz 30 yılda aralanan bu kapıdan geçmeye cesaretedebilenler, “Benim katilim kahramandır” zihniyetinden sıyrılmayı dabaşarırlar...
Önce yemek yediler sonra kurşuna dizdiler
Karısı ve kızıyla öldürülen MHP İlçe Başkanı’nın hayatta kalan kızı İnci Altınok Yeniçağ’a konuştu
Komutanlarınhükümete ’uyarı’ mektubu gönderdiği söylentileri, yılın ilk altı ayındaüst üste sekiz defa devalüasyon yapılması, Türkiye CumhuriyetiDevleti’nin liderliğine aday bulunamadığı için Cumhurbaşkanlığıseçimlerinin yapılamaması derken 1980 yılı, başından itibaren“darbe”nin ayak seslerinin hissedildiği günleri ekliyordu birbirine.Şartları hızla olgunlaştıran günlerden biriydi Haziran’ın 25’i.
Osabah, Rami Cuma Mahallesi, Şeyh Abdullah Sokak’ta bulunan, 17 numaralıapartmanın, 3. katında yaşayan Altınok ailesinin sevinci telaşa,yorgunluğu heyecana karışmıştı. Hayırlı bir işe girişmişler, evin küçükkızı Nilgün’ün nişanına karar vermişlerdi. Mutlu gün yaklaştıkça, boya,badana, temizlik, alışveriş curcunası evi panayır yerine çevirmişti.Anne Fahriye Hanım, onca işinin arasına, o gün bir de misafirağırlamayı sığdırmıştı... Misafir dediysek; öyle konu-komşu değil.Apartmanda boş bir daireleri vardı. Kiraya vereceklerdi. Birkaç günönce Tıp Fakültesi’nde okuduklarını ve nişanlı olduklarını söyleyengenç bir çift gelmiş, daireyi gezmiş ve tutmaya karar vermişlerdi.Ancak paralarının çıkışmadığını söyleyince, kontrat yapma işe birkaçgün sonraya bırakılmıştı. Kiracı adayları sohbet sırasında gurbetten,öğrencilikten, yokluktan dem vurunca içi yanmıştı Fahriye Hanım’ın. Oda anneydi. Nilgün de, üniversite sınavına girmiş, sonucunaçıklanmasını bekliyordu. Belki kendi kızı da, karşısındaki gençlergibi ailesinden uzakta, bir başına mücadeleye atılacaktı. Değil mi kigençler, elde yok avuçta yokken, “okumak” derdine düşmüşlerdi; o daonların İstanbul’daki Fahriye anneleri olurdu.
Fahriye Hanım,canları çekmiş de yiyememişlerdir, özenip de alamamışlardır diyerek tamon yedi çeşit yemek hazırladı o gün, kontrat yapmaya gelecek genç’misafirleri’ne.

Kiracı kılığında geldiler
Kapı çaldı.
Beklediğigibi iki değil dört kişi gelmişti. Onları da tanrı misafiri saydı.Buyur etti. Baba Ali Rıza Altınok hemen kaynaştı gençlerle. Onlarınkoyu sohbeti sürerken, Fahriye Hanım da, küçük kızı Nilgün ile birliktehazırladığı çeşit çeşit yemeklerin ikramına başladı.
Yediler, içtiler, paylaştılar, gülüştüler...
Sonra...
Saat 12.45 suları...
Silah sesleri...
Nilgün’ün nişanı için apaydınlık renklere boyanmış duvarlar kırmızıya dönüverdi bir anda.
Kendilerini’kiracı’ olarak tanıtarak önceden evi keşif amaçlı gezen katiller,arkalarında hesapta olmayan bir tanık bıraktılar. Fahriye Hanım’ınmisafirleri gelince ayak altında dolaşmamak için diğer odalardaçalışan, katliam sırasında ise tuvalete saklanan o tanık, nişan öncesievin badanasını yapan boyacı çocuktan başkası değildi. Olayınfaillerini de yine o teşhis edecekti.
Herkes gibi, evin ortanca kızıİnci de ailesin başına gelenleri, işte o bir tek tanıktan dinlemiş,ailesinin merhametle kucak açtığı insanların, hainane planları acısınıdaha da derinleştirmişti.
Tayyip Erdoğan’ın milliyetçileri hedefalan “Siz Faşizmi iyi bilirsiniz” çıkışından sonra, Yeniçağ’ın “liberalfaşistlere” göstermek için manşete taşıdığı “o resmi” görünce, 30 yılsonra ilk defa konuşmaya karar verdi İnci Altınok. Elinde, ailesiyleçekilmiş fotoğrafları ve kendi vicdan müzesinde sergilediğihatıralarıyla Yeniçağ’a geldiği gün, itiraf etmeliyim hiçbirimiz içinkolay olmadı. Bir evlada, bütün ailesini kaybettiği günü yenidenyaşatıyor olmak sarsıcıydı. Ancak İnci Hanım, “Lütfen... Neistiyorsanız sorun” dedi, “Ben otuz yıl sonra, ancak şimdi konuşmagücünü buluyorum kendimde, ve herşeyi anlatmak istiyorum, çünkü ben deadalet istiyorum...”
İşte böylece başladık; önce biraz çekingen,sonra ağlamaklı, sonra birden öfkeye döndü yüzü, en sonunda kalıcıikametgahı; gözyaşlarına...

Merhametini bile kullandılar
Biz “o gün” deyince, İnci Hanım “anneciğim...” diye girdi söze:
-Anneciğim herkesin yardımına koşan bir kadındı. Kimin eksiği varsatamamlar, kim açsa doyururdu. Garibana kucak açardı. Dedeciğim İstiklalSavaşı’nda mücadele etmiş, Cemal Düvenci Tuğbay annemi vatan ve milletsevgisiyle dolu dolu yetiştirmişti. Babam da siyasete atılmadan önceaskerdi. Hem bir asker kızı, hem de bir asker eşi olarak annem debizleri aynı bilinçle yetiştirdi. Çok birikimli, kültürlü, en önemlisişefkatli bir kadındı. Nihayetinde katillerini bile on yedi çeşityemekle ağırlamış bir insan işte...

- Ya babanız, artıkdarbe için geri sayımın başladığı bir dönemde, siyasi bir kimliğesahipti. Böyle bir acıyı yaşayacağınızı hissettiren olaylar olmuşmuydu, ne bileyim tehdit gibi bir takım mesajlar alıyor muydunuz?
-Babam emekli bir binbaşıydı. Siyasetle rahmetli Osman Bölükbaşısayesinde tanıştı. MHP’nin partileşme sürecinde her aşamada görev aldı.Son olarak da Gaziosmanpaşa İlçe Başkanıydı partinin. O da annem gibigönlü zengin, eli açık bir insandı. Katilleri olacağını bilmeden,kendisine kiracı kılığında yaklaşan o canilerle ilgili olarak, yakınçevresine “Birkaç ay bakacağım. Derslerinde başarılı olduklarına eminolursam kira almam, eğitimlerine katkım olsun” demiş. Annem gibi, benve kardeşlerim de babamla aynı milliyetçi duyguları paylaşırdık. Bunedenle babamın görevi dolayısıyla yaşanacak her türlü sıkıntıyahazırdık. Yani o günü yaşayana kadar hazır olduğumuzu düşünüyorduk. Amaöyle değilmiş. Bir ailenin darmadağın edilmesi hazırlanılacak,alışılacak bir şey değilmiş.

- Tehdit alıyor muydu babanız?
-Evet, mesleği ve siyasi kimliği dolayısıyla tehdit alıyordu. Sonradan,polisin yaptığı operasyonlarda ele geçen ölüm listelerinde de adınınolduğunu gördük. Babamın olaydan önce koruma talebi olmuştu. Hiçbircevap alamadı. Ben de birkaç defa, dönemin ilgili güvenlik birimleriniarayarak, bu talebi hatırlattım. Maalesef hep oyalandık.

1 gün sonra nişanlısı da şehit oldu
- “Neden” sorusunu sordunuz mu hiç kendinize...
-Nilgün’ün ölümünün tek nedeni, MHP’de siyaset yapan bir babanın kızıolmaktı. Yanlış anlamayın bunu şikayetle değil övünerek söylüyorum;babamın göreviyle, bu ülkeye hizmetiyle hep gurur duyduk biz. Nilgünhayat doluydu. Çalışkandı. Hayalleri vardı. Bir yandan nişan heyecanıyaşıyor, bir yandan üniversite sınavının sonucunu bekliyor, diğeryandan da TRT’nin spikerlik sınavına hazırlanıyordu. Dolu dolu yaşardı.TRT’nin sınavı 26 Haziran’daydı. Olayın bir gün sonrası. Sınava girişkartını hala saklıyorum. Biz onları defnettikten kısa süre sonraüniversite sonuç belgesi geldi. Ankara Üniversitesi EczacılıkFakültesi’ni kazanmış.
- Nişanlısı nasıl öğrendi olayı, o ne yapıyor şimdi?
-Nasıl, kimden öğrendi bilmiyorum. Çünkü ben de İstanbul’a gelene kadarbilmiyordum kaybettiğimi ailemi. Kardeşimin nişanlısı bir jetpilotuydu. Ve olayın ertesi günü, kullandığı jetin düşmesi sonucu şehitoldu. İki şehit ahirette kavuştu...

Nasıl öldürüleceğini rüyasında gördü
- En son ne zaman görmüştünüz ailenizi? Son konuşmalarınızı hatırlıyor musunuz?
-Rahmetli Gün Sazak’ın cenazesinde. Ankara’ya geldiler. Bizde kaldılar.Sonra hep birlikte cenazeye gittik. Annemin öfkesini hatırlıyorum.“Devlet düşmanları, ordu düşmanları” diyordu. Çok hassastı.
- Neler konuştunuz?
-Hepimiz çok üzgündük. O nedenle çok konuşamadık. Arabada annem bir aradaldı. Sonra sıçrayarak açtı gözlerini. Rüya görmüş. Kabus demek dahadoğru. “Kanlı gömleklerimizi gördüm” dedi, “Bizi de katledecekler”.Kaygılıydı.
- Sonra hemen döndüler mi?
- Evetcenazeden sonra onlar İstanbul’a döndü. Üstünden bir ay bile geçmeden,annemin kabusu gerçek oldu, evimizin salonunda, kanlı gömlekleri ilebuldular onları...

Benzer Konular
	Konu Başlığı	Başlatan	Yanıtlar	Görüntülenme	Son Mesaj
	ne zulüm ne merhamet bn sadece adalet istiyorum Ciddi Haber Ajansı	BaDeM ŞeKeRi	0	88	18 Haz 2008, 22:52:53 Çrş Gönderen: BaDeM ŞeKeRi

	Gönderen	Konu: Ben de adalet istiyorum (babasıyla birlikte, annesi ve kız kardeşi katledilen ) (Okunma Sayısı 85 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.